Milena…

Milena…

Het is minimaal zes jaar geleden dat Mirjam Bartelsman een nieuwe talentje meenam richting Nieuwsuur. Haar naam was Milena. Ze was super fanatiek, 24/7 beschikbaar en zelfs diep in de nacht nog actief op whatsapp. De altijd enthousiaste berichtjes bleven binnenkomen. Dit is het moment geweest dat ik de “niet storen” functie op mijn telefoon heb geactiveerd. Geen geluiden meer tussen 22.00 uur en 07.00 uur!

met Mirjam en Milena.

Mirjam en Milena waren in die tijd een duo. Ze maakten samen het ene item na het andere en meestal ging ik mee. We hebben geweldige verhalen gemaakt en voor Milena was niets te gek. Altijd tot laat op de redactie, maar de volgende ochtend wel weer helemaal fit. Als we vandaag de dag draaien dan komen altijd weer dezelfde verhalen naar boven uit de tijd van Mirjam die tegenwoordig met pensioen is. Krom van het lachen liggen we dan en die verhalen zijn niet geschikt voor mijn website.

Tot een half jaar geleden was het contact met Milena wat minder omdat ze in Den Haag zat. Maar hoe leuk is het dat ze nu weer in Hilversum op de redactie zit en daar haar eigen verhalen maakt!!! Haar come back zal niet veel mensen zijn ontgaan want haar eerste twee verhalen hebben flink wat stof doen opwaaien. De eerste repo betrof één hele en twee halve uitzending van Nieuwsuur over de financiering van Nederlandse moskeeën door Saudi-Arabië en Koeweit. Het ministerie van Buitenlandse Zaken heeft deze informatie jarenlang geheim gehouden.

We zijn over een langere periode flink wat keren op pad geweest om alle interviews voor dit item te draaien. Toen ze me tijdens de eerste draaidag vertelde waar het over ging had ik nog niet in de gaten dat het zo’n groot verhaal was. Maar naar mate de uitzenddatum dichterbij kwam werd dat steeds duidelijker. Op de dag van uitzending las je het overal!!!

NRC

Milena werd overal geprezen, fantastisch gedaan vond iedereen. Maar als je met zo’n topverhaal komt dan zou het heel goed kunnen dat je volgende verhaal wat minder is en daarom tegenvalt. Niets bleek minder waar want een paar maanden geleden appte ze me weer.

Een paar dagen later zaten we in de auto en vertelde ze me waar het over ging. Ik had weer niet direct in de gaten dat het zo’n groot verhaal was. We hebben flink wat interviews gedraaid en een aantal geinterviewden hadden het zichtbaar moeilijk. ondertussen ben ik nog op vakantie geweest en hebben collega’s van mij ook nog iets gedraaid. Niet lang na mijn vakantie zou de uitzending zijn. Er moest nog veel gedaan worden in de montage en de tijdsdruk was best hoog. Midden in de nacht hebben we toen nog gestileerde “werkshots” gedraaid ergens in het NOS gebouw. Leuk zijn dat soort momenten, dat doet me dan weer denken aan Mirjam, die was ook vaak nogal adhoc bezig.

Werkshots.

De eerste, van drie uitzendingen was op maandag. Het was de opening van het acht uur journaal en de dag erna stond het in alle kranten. Kamervragen werden gesteld en het debat met Blok moet nog komen. Wat een held die Milena, alweer zo’n super onderwerp zelf bedacht, uitgezocht en gemaakt!

Trouw

Volgende keer weer graag 🙂

De items zie je hier en hier.

#18in2018

#18in2018

Ze werden geboren in het jaar 2000 en staan bekend als de generatie Z. Ze maakten de economische crisis mee en de aanslagen in New York (ze waren 1) en Parijs (als 16-jarige). Nieuwsuur volgde tien jongeren die aan de hand van verschillende thema’s zelf een beeld schetsen van hun generatie.

Samen met Yvonne Roerdink en Moira Veenhof  ben ik alle jongeren langs geweest. De opzet was om allemaal verschillende jongeren te vinden. Man, vrouw, rijk, arm, hoge opleiding, lage opleiding, wit, bruin, wel gelovig, niet gelovig. En juist dat was zo goed gelukt, iedere 18 jarige die we bezochten was anders dan de andere.Steeds als we de deur achter ons dicht trokken en in de auto stapten dan keken we elkaar aan en zeiden, “Yes, weer zo’n goeie”.

Het waren sowieso vijf fijne dagen. Werken in de zomer met de korte broek aan en honderden kilometers rijden naar alle uithoeken van Nederland dat doe ik met veel plezier. En dan nog twee van die fijne collega’s erbij, zo wil ik iedere dag wel werken 🙂

We draaiden twee tot drie 18 jarigen per dag en zijn in totaal vijf volle dagen op pad geweest met als resultaat een serie van vijf delen. De drone én een GoPro waren ook steeds mee en deze hebben veel toegevoegd aan deze serie!!!

Wat mij betreft op naar de volgende serie, “19 in 2019”!

Alle items bekijken doe je hier!

 

 

Een zuid Koreaans eiland op een steenworp afstand van Noord Korea.

Een zuid Koreaans eiland op een steenworp afstand van Noord Korea.

Over een paar dagen zitten Donald Trump en Kim Jong-un dan toch tegenover elkaar in Singapore. Nergens zijn de verwachtingen over de top hoger dan op het Zuid-Koreaanse Yeonpyeongdo. Het eiland werd acht jaar geleden nog vanuit Noord-Korea beschoten met raketten.

Onderweg naar het Zuid-Koreaanse Yeonpyeongdo.

Er wonen weinig mensen op dit eiland en ze leven bijna allemaal van de visserij. Als Gert Jan en ik met de hoge snelheidsboot, na een reis van ruim twee uur, op het eiland aankomen, dan ruik je het meteen. Vis, vis en nog eens vis.

Op de boot zaten bewoners, een paar Koreaanse toeristen maar ook een peloton soldaten. Want op Yeonpyeongdo wonen vooral veel militairen. Het eiland werd acht jaar geleden aangevallen door de Noord Koreanen en er werd natuurlijk meteen teruggeschoten. De getroffen gebouwen zijn in dezelfde staat als direct na de aanval. Er is wel een mooi afdakje overheen gezet zodat de regen de puinhopen met rust laat en iedereen goed kan bekijken wat de Noord Koreanen hebben aangericht.

Chinese schepen op de grens van noord en zuid Korea.

Als je over het eiland wandelt of rijdt dan valt het niet direct op. Maar als je beter kijkt dan zit er in ieder heuveltje een bunker en staan er in ieder dal militaire complexen en veel artillerie. Het eiland is vergeven van de militairen.

Fantastisch eten in dit land.

Het is bijzonder om te zien hoe makkelijk de bevolking met deze militaire aanwezigheid omgaat. Het is net zoals bij ons, wij leven onder de zeespiegel maar zijn aan het idee gewend. In zuid Korea hetzelfde. Seoul en Yeonpyeongdo liggen vlakbij Noord Korea waarmee ze officieel in oorlog zijn en dus is er continue een militaire dreiging waar buitenstaanders bang voor zijn maar waar de bevolking helemaal aan gewend is. In Seoul lachen ze erom maar op dit eiland ervaart de bevolking dagelijks de spanning.

Seoul

Bekijk de repo hier.

Erasmus MC, een mega verhuizing.

Erasmus MC, een mega verhuizing.

Zestien jaar zijn er er in Rotterdam mee bezig geweest. De bouw van het grootste en modernste ziekenhuis van Nederland. De verhuizing van de oudbouw naar de nieuwbouw vond afgelopen week plaats en ik was er bij.

Ernst Kuipers wordt geinterviewd door Judith Pennarts

De inhoud van een ziekenhuis dat in één dag van het ene gebouw naar het andere gaat is een indrukwekkende operatie om te aanschouwen. Honderden patienten en bedden worden door verpleegkundigen door gangen geduwd, lift in lift uit. Van vervallen vierpersoonkamers naar hypermoderne één persoonskamers. Vrachtwagens komen de hele dag onder politie escorte aangereden met daarin bedden met patienten. Want er wordt ook nog even een ander ziekenhuis samengevoegd met het Erasmus. Maar ook de IC verhuist terwijl operaties gewoon doorgaan, eerst nog in de oudbouw en even later begint de volgende operatie in de nieuwbouw.

Ik heb er maar liefst zes dagen rondgelopen met Judith en we hebben drie delen gemaakt waarin we deze super verhuizing in beeld brachten. Echt heel bijzonder.

Item 1 vind je hier.

Item 2 vind je hier.

Item 3 zie je vanavond bij Nieuwsuur. (onder voorbehoud)

Wim Aloserij, Nieuwsuur

Wim Aloserij, Nieuwsuur

Een heel bijzonder item vanavond in Nieuwsuur waar ik de afgelopen twee weken een aantal keer voor gedraaid heb. Wim Aloserij, hij kroop door het oog van de naald en wist na drie concentratiekampen uiteindelijk de oorlog te overleven.

 

Wim Aloserij

Ik heb Wim maar heel eventjes meegemaakt. Een paar keer een paar uurtjes. Afgelopen dinsdagochtend zat ik in Hamburg nog met hem aan het ontbijt en hij vertelde me nog wat “ondeugende” dingetjes, over de meisjes vroeger. We hadden het over de waardeloze bedden in het hotel. Ik had slecht geslapen en hij ook.

Na het ontbijt zijn mijn collega en ik naar huis gegaan. Onderweg in de auto dacht ik nog, “die Wim gaat nog makkelijk zes jaren mee en gaat de honderd wel halen”.
Wim was een heeeele kwieke 94 jarige man.

De volgende avond voelde Wim zich niet zo lekker en ging in het hotel even op bed liggen. Een paar uur later werd hij dood aangetroffen in zijn bed.
Een portret van hele bijzondere man, vanavond in Nieuwsuur.

Bekijk het item hier.

Genomineerd voor de Storimans Tegel!

Genomineerd voor de Storimans Tegel!

En dan heb ik het over mijn derde nominatie voor de Storimans Tegel. Een keer op de derde plek, een keer op de tweede plek maar nog nooit op de eerste plek geeindigd…


Stan Storimans, een camera-collega van mij, is tien jaar geleden geleden overleden door een Russische raket die toevallig in zijn buurt neerkwam toen hij in Georgie aan het draaien was. Stan was dood en liet zijn gezin alleen achter. Verschrikkelijk.

Naar hem is deze prijs, voor ‘excellent camerawerk’ in nieuws- of actualiteitenreportages,  genoemd.

Klaar voor vertrek met de Empire Builder.

Samen met Eelco Bosch van Rosenthal reisde ik per trein voor Nieuwsuur door de Verenigde Staten om te horen hoe Amerikanen denken over één jaar president Trump. Vijfendertighonderd kilometer. Twee dagen en twee nachten in de trein. Zo lang is de reis van de Empire Builder, de drukste langeafstandsroute van het Amerikaanse spoorwegnet.

Het was een prachtige klus en het resultaat was bovenverwachting mooi!

Op 16 april wordt in de stadsschouwburg van Den Haag bekend gemaakt wie de winnaar is van de Storiman Tegel.

Meer lezen en kijken, klik hier!

Website van de Tegel 2017

Corruptie in de Oekraïne, Nieuwsuur.

Corruptie in de Oekraïne, Nieuwsuur.

Twee jaar geleden was ik met verslaggever Rudy Bouma in de Oekraïne. We maakten toen een item over corruptie in dit land en over de maatregelen die getroffen werden om deze corruptie tegen te gaan.

We zijn nu twee jaar verder. Rudy en ik zijn terug gegaan naar de Oekraïne en we spraken met het hoofd van de anti corruptie eenheid die ons vertelde dat er wel veel ontdekt wordt aan fraude maar dat er uiteindelijk heel weinig gestraft wordt. Een doorn in het oog van deze man die leiding geeft aan de anti corruptie eenheid.

Een grote vis is Roman Nazirov, het hoofd van de Belastingdienst. Hij wordt, samen met een parlementslid, verdacht van het verduisteren van zo’n 60 miljoen euro. Zijn vrouw betaalde grif de borgtocht van 3 miljoen euro. Nazirov moest vorige week nog voorkomen, maar hij traineert zijn aanklacht door te eisen dat de bijna 800 pagina’s tellende aanklacht integraal wordt voorgelezen. Omdat er maar eens per maand een hoorzitting van een uur is, kan dit zo’n twee jaar duren.

Een andere opvallende zaak is die van parlementariër Borislav Rozenblat. Hij wordt verdacht van het aannemen van bijna 300.000 dollar aan steekpenningen. Een geheim agent deed zich tegen hem voor als vertegenwoordiger van een bedrijf uit het Midden-Oosten dat amberstenen wilde delven in Oekraïne.

Ze voerde ruim een half jaar gesprekken met de politicus en legde die vast met een verborgen camera. Op de opnamen is te zien hoe de politicus grote sommen geld vraagt voor het beïnvloeden van wetgeving, het omkopen van ambtenaren en het leveren van illegaal gedolven amber.

Toen ik de laatste dag alleen terug reed naar het vliegveld, en een afslag miste, reed ik in de huurauto door de buitenwijken van Kiev. Wat een armoede zie je dan. Lege onbestrate vlaktes met daarop van die oostblok flats. Op straat veel mensen die wat waren proberen te verkopen om zo in hun levensonderhoud te voorzien. En dit was dan nog een buitenwijk van Kiev, kan je nagaan hoe armoedig het is als je verder het land intrekt. De Oekraïne, een land waar ik niet erg vrolijk van wordt maar dat wel wel indrukwekkend is om te zien!

 

Kijken dus, vanavond in Nieuwsuur.

 

Joep en Rita samen 150 jaar

Joep en Rita samen 150 jaar

Vandaag hebben Joep en Rita een feest gegeven vanwege hun gezamenlijk honderdvijftigste verjaardag. Omdat dit zo’n bijzondere mijlpaal is hebben Suus en ik een film gemaakt waarin een aantal mensen aan het woord komen die belangrijk zijn voor het “jarige” stel.

De feestvarkens

Hieronder een link waar je de film kan bekijken en downloaden.

FILMPJE JOEP EN RITA

Als het filmpje niet soepel afspeelt dan kan je het beter eerst downloaden op je computer en dan pas afspelen met bijvoorbeeld het gratis programma VLC, zie link hieronder.

VLC downloaden