Sint Maarten, best pittig.

Sint Maarten, best pittig.

 

Het beeld van verwoesting begint te wennen. Een bootje op de weg hier, een vrachtauto op z’n kop daar, het is een soort van “gewoon” geworden. Erger dan dit leek niet mogelijk.

Standupper in het rampgebied.

Maar vandaag zijn we ook even naar de Franse kant van het eiland gereden en daar bleek dat het toch nog veel erger kan. Waarschijnlijk zijn de huizen daar wat minder sterk gebouwd of zijn ze daar langzamer met opruimen. Hoe dan ook, ik hoorde mezelf steeds roepen, “KIJK DAAR DIE BOOT” of “ONGELOFELIJK DIE HUIZEN HIER”. Het is moeilijk te beschrijven, maar wat ik vanmorgen zag was nog veel erger dan de afgelopen dagen. Alles was nog kapotter dan wat we eerder zagen. We zijn ook bij een Nederlandse architect geweest die huizen bouwt die wel tegen orkanen kunnen. Het is een kwestie van een goed plan, genoeg geld, een beetje geluk en dan is er niet zoveel aan de hand met je huis na een orkaan. Het probleem is dat de combinatie van een goed bouwplan en genoeg geld hier zeldzaam is. Tsja…
Geen water en airco in ons hotel dat is ook wel een dingetje. Ik zeur niet. Honderden miljoenen mensen hebben wereldwijd dagelijks met dit probleem te maken, maar het is wel even wennen. Vanmorgen heb ik een emmer water uit het zwembad gehaald om het toilet door te spoelen. En douchen lukt natuurlijk ook niet. Dus op de hurken in de douche en met een bekertje water scheppen uit de emmer en dat over mezelf heen gooien. Valt best mee, met vier liter water de haren wassen en de rest. Prima te doen.

Alle winkels zijn dicht. Her en der wordt er water uitgedeeld en opeens is er dan toch een Chinees open waar je rijst met kip eet. Of een super duister hok waar louter vage mannen in de ochtend al dronken zijn.
Vannacht en morgenochtend monteren we het laatste item. Bij de architect, die snel internet heeft, kunnen we het item versturen. We moeten wel zelf benzine meenemen voor het aggregaat en dat moeten we morgenochtend vroeg nog gaan regelen bij het Nederlandse leger. Goeie gasten die Nederlandse militairen, ze staan op ieder groot kruispunt, dus je ziet ze overal.
Waarschijnlijk kunnen we morgenavond meeliften met een Nederlandse Hercules naar Curacao. En die douche die daarna gaat volgen daar heb ik zooooo verschrikkelijk veel zin in!!!!!!!
Alle foto plaats ik zodra het internet wat sneller is!

Sint Maarten.

Sint Maarten.

Maandag.
Zo’n Hercules C-130H-30 maakt een hoop geluid van binnen. We hebben allemaal oordopjes in en het is koud. Gelukkig heb ik mijn Teva’s vanmorgen ingeruild voor Meindles dus koude voeten heb ik niet.
We hebben flink wat bagage mee. Samen met de bagage van de collega’s is onze bagage vanmorgen op een grote pallet vastgebonden en zo de Hercules ingereden. Voor vertrek eerst nog een korte briefing van defensie. We gaan allemaal op eigen risico en moeten alles zelf regelen. Maar in het geval van nood kunnen we toch altijd een beroep doen op het leger. We hebben een noodnummer gekregen dat we altijd kunnen bellen als we ze nodig hebben.
Gisteren hebben we een oproep gedaan voor een slaapplaats op Facebook in een groep waar duizenden eilandbewoners met elkaar communiceren over de ramp. Er worden veel oproepen gedaan omdat mensen opzoek zijn naar vrienden of familie die kwijt zijn. Naar aanleiding van onze oproep ontstaat er een heftige discussie. Wij, de pers, zouden vooral een negatief beeld, willen, afschilderen van Sint Maarten. Zoals de berichtgeving over het plunderen. Deze beelden kwamen al heel snel op tv terecht omdat het zo ongeveer de enige beelden waren die van het eiland afkwamen. Niet gedraaid door de pers maar door passanten die deze beelden vervolgens openbaar maakten. Ik ben zelf nog nooit op Sint Maarten geweest. Wij hebben al een week geen tv meer kunnen kijken dus ik weet zeker dat wij er helemaal blanco instappen. Er zijn veel veel positieve reacties op onze oproep en we krijgen allerlei plekken aangeboden om te overnachten.

Sint Maarten, Dinsdagochtend, 10.00 uur
We zitten in een hotel. Het gros van de kamers heeft geen ramen meer, zijn helemaal nat en het meubilair ligt overal. De kamer waar ik in zit is intact. Soms stroom, geen airco en geen water.

Gisteren na aankomst, nadat we een hotel gevonden hadden, zijn we gaan rijden. We hebben een hele vriendelijk eilandbewoner gevonden die ons rondrijdt samen met zijn vrouw. Alles is hier kapot. Schepen zijn uit de zee gewaaid en liggen op land. De bergen die vorige week nog groen waren zijn grijs geworden omdat alle bladeren en bomen zijn weggewaaid. Huizen zijn of helemaal verdwenen of heel zwaar beschadigd. Mensen zijn alles kwijt. Het is verschrikkelijk wat hier gebeurd is.

Ik ben ook bij de aardbeving in Haïti geweest. Het viel me daar op dat geen van de locals een poot uit stak en alleen maar liep te klagen dat er te weinig hulp was. Hoe anders is het hier. Overal zijn mensen aan het opruimen. Redden wat er nog te redden is. Het is bizar, maar heel veel mensen zijn optimistisch en bovendien zijn ze allemaal erg aardig en vriendelijk.
Vanavond is ons eerste item vanuit Sint Maarten te zien bij Nieuwsuur. Kijken dus!!!!!
PS. Foto volgen later.

We hebben een Code Groen!

We hebben een Code Groen!

  1. Zondagavond, Curacao.

Het verlossende woord is eruit. Maandag gaan we mee met een militair toestel naar Sint Maarten. Het lijkt erop dat niet alleen wij maar alle andere collega’s van de pers ook morgen vertrekken. Morgenochtend een laatste douche….

Wij weten niets meer en niets minder dan anderen. Huizen zijn verwoest, hotels weggevaagd en er is geen water, eten en elektriciteit op het eiland. Een hotelletje boeken via TripAdvisor is er niet bij.

We hebben de afgelopen dagen alle hotels gemaild op het eiland voor een slaapplek en niemand heeft geantwoord. We hebben gebeld en het bleef stil. Via via zijn we met iemand in contact gekomen die we via via kennen en die ons de komende dagen wil rondrijden en helpen zoeken naar een slaapplek. Zij pikken ons, in principe, morgen op. We hebben 60 liter water bij ons, veel koeken, crackers, worstjes. Flessen muggenspul, zonnebrand, zaklampen, batterijen en toiletrollen.

Ik ben benieuwd waar we morgen slapen en of we een plek vinden met een aggregaat zodat we de accu’s kunnen laden, kunnen monteren en beelden kunnen doorsturen. We kunnen alleen maar communiceren met een satelliettelefoon, de beelden doorsturen, of live gaan, via de BGAN (satellietschoteltje). Kortom, er is nog veel onzeker.
Tot snel….

 

update. We gaan nu

.

“Even overleg of je naar Sint Maarten Kan en wil, vanavond of morgen”.

“Even overleg of je naar Sint Maarten Kan en wil, vanavond of morgen”.

Vrijdag, 8 september
Gisteren was ik in Groningen op pad voor Nieuwsuur, een item over elektrische vrachtwagens. Rond een uur of 2 een Whatsapp van Roos. “Even overleg of je naar Sint Maarten wil, vanavond of morgen”.

Vanmorgen om 07.00 uur de taxi voor de deur. Ik til drie zware koffers naar beneden en de camera. Suus en Yme zwaaien me uit vanaf het balkon. Wanneer ik weer thuis kom kan ik Yme niet vertellen. Ik ga op pad met Rudy, verslag, en Lorenzo, de trainee die toevallig uit Sint Maarten komt en ons gaat helpen ter plekke. We hebben een satelliet schoteltje (BGAN) mee, laders, snoeren, microfoons, regenkleding, montagelaptops, zaklantaarns en mijn zwembroek. Ik ben er vannacht nog uit geweest om de BGAN te checken, de batterij wil maar niet laden, waarschijnlijk defect. Op Schiphol staat er iemand klaar met een nieuwe accu. Nu maar hopen dat alles gaat werken want ik heb het niet kunnen testen.

Straks op Curacao slapen we in een hotel bij het vliegveld. Hopen dat we morgen met een vliegtuig mee kunnen naar Sint Maarten. Als dat lukt dan kunnen we waarschijnlijk nog steeds niets maken voor zaterdagavond want dat is door het tijdsverschil bijna onmogelijk. Als Nieuwsuur om 22.00 uur uitzendt dan is het op Sint Maarten pas 1400 uur. Om daarvoor nog te vliegen, iets te draaien én te monteren én via de satelliet door te zetten is onmogelijk.

Ik ben benieuwd waar we morgen slapen én of we stroom hebben om de accu’s te laden.

Zaterdagochtend, 9 september Gisteravond hebben we gedraaid  bij de landing van een transportvliegtuig met hulpgoederen. Daar hoorden we dat we op z’n vroegst na Jose, zondag, mee kunnen richting Sint Maarten nadat de landingsbaan vrij is gemaakt van puin. Niets is zeker. Wanneer we echt gaan blijft onduidelijk.

Test BGAN

Het regent hier zachtjes, het is warm en heel vochtig. Voor het geval iemand denkt dat we vakantie aan het vieren zijn, helaas, ook dat is dus niet het geval.

Met Axel Rüger (van Gogh) naar Parijs, Nieuwsuur.

Met Axel Rüger (van Gogh) naar Parijs, Nieuwsuur.

Op mijn eerste werkdag voor de ENG Company viel ik direct alweer met mijn neus in de boter! Samen met Annephine van Uchelen (redacteur nieuwsuur) en Axel Rüger (directeur van Gogh museum) ben ik op pad geweest in Parijs.

We zijn naar een aantal plekken in Parijs geweest die een belangrijke rol spelen bij de tentoonstelling die binnenkort van start gaat in het van Gogh museum, “Nederlanders in Parijs 1789-1914”. Al eeuwen is de lichtstad, Parijs, een bron van inspiratie. In de 19de eeuw trok de stad kunstenaars aan uit heel Europa. De tentoonstelling met werken van Van Spaendonck, Jongkind, Van Gogh, Van Dongen, Mondriaan laat de Franse hoofdstad zien door de ogen van acht Nederlandse kunstenaars. Axel weet, als directeur,  van de hoed en de rand en hij heeft ons als gids op sleeptouw genomen door Parijs. We hebben plekken gezien en dingen gehoord die weer helemaal nieuw voor ons waren! Binnenkort in Nieuwsuur!

Heen en terug met de Thalys, tientallen km’s gelopen door Parijs en nu weer thuis. Het waren weer twee bijzonder dagen!

Serie over fitte 90+ers, Nieuwsuur.

Serie over fitte 90+ers, Nieuwsuur.

Een serie van vier delen over fitte 90+ers. Ik heb ze alle vier gedraaid en gisteren tijdens mijn vakantie in mijn hotel in Praag bekeken. Super goed bedacht, geresearcht en heel fijn gemonteerd door twee nog fijnere collega’s. Het was weer fijn werken met jullie.  Judith Pennarts en Yvonne Roerdink.

Eén op de vier mensen wordt nu al ouder dan 90 jaar. Niet iedereen belandt in een verpleeghuis of is dement. Velen wonen zelfstandig, soms met de hulp van familie en buren. Nieuwsuur portretteert deze week vier 90-plussers die nog steeds heel erg actief zijn.

De een werkt nog zeven dagen per week als huisarts, de ander loopt elke dag 10 kilometer en doet achterwaartse salto’s van de hoge duikplank. Allemaal staan ze nog volop in het leven. Bekijk hier hun verhalen.

Einde van een prachtige periode!

Einde van een prachtige periode!

Gisteren mijn laatste werkdag na 21 jaar
Cinevideogroep => Camco => Camcompany => DutchViewENG => TeamENG

Het afscheidscomité.

Ik heb in deze periode super veel meegemaakt, onder andere:
Heel veel voetbal
Schaatsen
Roeien
Golf
Tennis
Ek Speedway
Ek mountainbike
Maar ook:
Pink pop
North sea jazz
Tros Opgelicht
Week van Willibrord
Cees Blankestijn
Peter R. De Vries
Tv makelaar
Tv Woonmagazine
Boodschappenbeurs
Nederland in beweging
Rabo top 40
Interview André Hazes
Staatsbezoeken China, VS, Canada, Frankrijk
Heel veel 1Vandaag
Nog veel meer Nieuwsuur met hoogtepunten als:
Verkiezingen Iran 8 jaar geleden
Verkiezingen VS verschillende keren
Aardbeving Haïti
Bezoek zuid Sudan
100den medische items

Fijne collega’s, allemaal bedankt, we blijven elkaar nog vaak zien.

Nu eerst vakantie en dan door naar mijn nieuwe uitdaging!

Nederland in zijn maag met honderden asielaanvragen Gülenisten, Nieuwsuur

Nederland in zijn maag met honderden asielaanvragen Gülenisten, Nieuwsuur

Onlangs  heb ik met Gert een aantal bijzondere interviews gedraaid met Gülenisten die alleen onherkenbaar in beeld wilden. Dus ik heb de “trukendoos” weer opengetrokken!

Silhouet
Silhouet

In een feestzaaltje bij een restaurant waar ik vaak kom hebben we de drie interviews opgenomen. De twee heren in pikzwart silhouet met blauwe, mijn favoriete kleur, achtergrond. De dame haar handen waren in beeld met op de achtergrond de schaduw van haar hoofd op de muur. Ik ben zelf heel blij met het eindresultaat.

ps. De welherkenbare interviews zijn door iemand anders gedraaid.

Dame

Het hele item vind je hier

G20 Hamburg, Nieuwsuur

G20 Hamburg, Nieuwsuur

Tijdens deze top hebben Eelco en ik een aantal korte repo’s gedraaid voor Nieuwsuur. Daarnaast heb ik ook nog een aantal keren Jeroen Wollaars geassisteerd tijdens dit weekend.

Live voor NOS journaal
Live voor NOS journaal

Het was echt bijzonder om te zien hoe extreem veel politiemensen en politiemateriaal er aanwezig was om relschoppers in bedwang te houden of in ieder geval weerstand te bieden. Tijdens zo’n weekend gaan mensen zich totaal anders gedragen. Grenzen worden overschreden. Brave burgers bezetten opeens voor “de leuk” een kruispunt zodat er een uur lang geen auto door kan. Anderen gooien met hun dronken kop voor de grap dertig bierflessen kapot vlak naast een vol terras. En weer een ander slaat met zijn vuist op mijn camera omdat hij vindt dat ik niet mag filmen. Mensen kunnen heel raarvgaan doen als ze in grote groepen optrekken. Heel vreemd om mee te maken.